Over krokodillentranen en terechte onrust in box 3
We leken in een betrekkelijk rustig vaarwater op weg naar een nieuwe wet over de box 3-belasting vanaf 2028, de Wet werkelijk rendement box 3 (WWR). De Tweede Kamer aanvaardde het wetsvoorstel op 12 februari jongstleden. Weliswaar enigszins gegijzeld door de toenmalige staatssecretaris van Financiën, Eugène Heijnen – het was slikken of stikken. Budgettaire ruimte voor versoepelingen was er niet en elke majeure wijziging van het wetsvoorstel zou leiden tot een vertraging van de invoering van de WWR, en dat kost de staat € 2,4 miljard per jaar.
Totdat de minister van Financiën Eelco Heinen op 25 februari, amper twee weken na aanvaarding van het wetsvoorstel door de Tweede Kamer, de rust wreed verstoorde. Hij verklaarde tegen de pers dat hij met het wetsvoorstel ‘terug naar de tekentafel’ ging. Hij lijkt te zijn gezwicht voor kritiek uit zijn eigen VVD-achterban en van de zijde van ondernemers en beleggers. Er kwam ook kritiek van prominenten, zoals Prins Constantijn van Oranje, die zich zorgen maakt over de gevolgen van de WWR voor start-ups en scale-ups, met name voor kleine technologiebedrijven. Zelfs The Washington Post van Jeff Bezos en Elon Musk gingen zich ineens met de Nederlandse box 3-wetgeving bemoeien… Dat leidde weer tot reacties vanuit de wetenschap, zoals het geweldige opiniestuk van Ruud van den Dool, Aart Gerritsen en Bas Jacobs in het Financieele Dagblad van 26 februari 2026 met als titel “De vermogensaanwasbelasting krijgt veel kritiek, maar is beste keuze voor box 3”.
Bizar hoe het rustige vaarwater in slechts een paar dagen tijd veranderde in een storm op zee. Of is het maar een storm in een glas water? Ik heb met de mensen van het ministerie van Financiën te doen, die – althans zo lijkt het – weer terug bij af zijn.
[....]
