Nieuwe belastingrapportage vraagt meer werk, maar levert beperkt extra inzicht op
De Europese richtlijn voor publieke country-by-country reporting verplicht grote multinationals om belastinginformatie per jurisdictie openbaar te maken. Het gaat daarbij onder meer om omzet, winst vóór belasting, verschuldigde en betaalde winstbelasting, gecumuleerde winsten en het aantal werknemers. Hoewel het doel van de maatregel is om meer inzicht te bieden in waar ondernemingen hun winst realiseren en belasting betalen, wijst de auteur op verschillende interpretatievraagstukken. Met name de definities van omzet en winst sluiten niet altijd goed aan op bestaande verslaggevingsstandaarden, waardoor ondernemingen aanvullende berekeningen moeten maken en het risico op inconsistente rapportages ontstaat.
Daarnaast wordt betwijfeld of de extra administratieve lasten opwegen tegen de informatie die de rapportages opleveren. Voor sommige onderdelen moeten ondernemingen gegevens verzamelen die niet rechtstreeks uit de jaarrekening kunnen worden afgeleid, terwijl de praktische relevantie daarvan beperkt lijkt. De auteur pleit daarom voor een nauwere aansluiting bij bestaande financiële verslaggeving, zoals al gebeurt bij banken en beleggingsondernemingen. De discussie raakt daarmee een bredere uitdaging binnen regelgeving en transparantie: hoe vergroot je het publieke inzicht in belastingposities zonder onnodige complexiteit te creëren voor ondernemingen en hun accountants, controllers en auditors?
Dit is een samenvatting van het volledige artikel op accountantcarriere.nl.
